Maalesef çeşit çok az, alan küçük . Bir şehir tanıtılıyorsa daha cok tezgah açmak gerekir belirtilen şehrin festivali diye katıldım lakin o şehirden çok başka şehirlere ait bir kaç tezgah vardı ve erkek kıyafetleri satılan bir tezgah vardı anlam veremedim takım elbisenin yöreselliği nedir
“Yöresel Ürünler, Ulusal Düzensizlik: Başkent’in Göbeğinde Bir Karmaşa Şenliği”
“Yemek kokularının insanın burnuna karıştığı, yöresel ezgilerin kulağı okşadığı, Anadolu’nun dört bir yanından gelen renklerin sergilendiği bir pazar düşünün... Ama sonra o hayali elinizle hafifçe dağıtın. İşte Başkent Millet Bahçesi’nde kurulan Şehir Günleri – Yöresel Ürünler Pazarı tam da böyle bir yer: lezzetli ama dağınık, samimi ama çiğ, zengin ama rafine değil.”
Ziyaret ettiğimde ilk gözlemim şu oldu: Coğrafyanın lezzeti var, organizasyonun lezzeti yok.
Adeta tüm Türkiye’nin küçük bir örneği buraya sığdırılmış; Gümüşhane pestilinden Hatay zahterine, Mardin sabunundan Balıkesir zeytinine kadar her şey var. Ama öyle bir sunum eksikliği var ki, bu ürünler ne yazık ki olması gerektiği gibi parlamıyor.
Olumlu yönleriyle başlayalım, çünkü emek büyük:
Türkiye’nin dört bir yanından gelen esnaf gerçekten samimi, ürünleri tanıtma konusunda gönüllüler.
Ürün çeşitliliği etkileyici: bal, peynir, sucuk, reçel, baklava, köme, sabun, el dokuması, neler yok ki…
Tadımlıklar cömertçe sunuluyor. Ziyaretçi olarak bir gün içinde hem Karadeniz’e, hem Ege’ye, hem de Doğu’ya yolculuk yapıyorsunuz.
Peki ya eleştiriler? İşte burada liste uzuyor:
Mekânsal düzen sıfıra yakın. Stantlar rastgele dizilmiş gibi, hangi şehir nerede belli değil. Adeta yöresel ürünler labirenti.
Yönlendirme yok. Ne bir harita, ne broşür, ne girişte bilgi panosu. "Kayseri nerede?", "Mardin nereye kuruldu?" gibi sorularla ziyaretçiler birbirine danışıyor.
Hijyen tartışmalı. Bazı stantlarda gıda ürünlerinin dış ortamda korunmasız sunulması pek güven vermiyor.
Ses karmaşası var. Her şehir kendi müziğini çalıyor ama ortak bir ses sistemi yok. Çorum halayı ile Van türküsü aynı anda çalıyor, sonuç: Anadolu kakofonisi.
Gölgelik alan ve oturma yeri eksik. Sıcak bir günde gezmek işkenceye dönüşüyor. İki simit alıp gölgede dinleneyim deseniz, gölge yok.
Daha iyi nasıl olurdu?
Bölge bölge ayırma ve net şehir tabelalarıyla düzen getirilebilir.
Merkezi bir sahne ve yönlendirme sistemiyle kültürel sunumlar planlanabilir.
Hijyen ve estetik konusunda kurumsal destek sağlanmalı.
Alan içine küçük gölgelikler, oturma alanları, mini kafeler yerleştirilmeli.
Sonuç olarak:
Bu pazarın ruhu çok güçlü, ama vücudu zayıf.
Türkiye'nin kültürel zenginliğini bu kadar etkili sunabileceğimiz bir organizasyon, sadece “kurulmuş olmak için” değil, “kalite için” kurulmalı. Çünkü burada satılan sadece peynir değil; aynı zamanda şehirlerin kimliği, esnafların emeği, kültürün ta kendisi.
Ve o kimlik; daha çok saygıyı, daha iyi düzenlemeyi hak ediyor.
Başkent Millet Bahçesinin içinde (caminin arka tarafında) yöresel ürünlerin tanıtım ve satışının yapıldığı bir pazar yeri.
1 - 5 Arasında Puan Veriniz
Yorum
Lütfen yorumunuzu girin!