oldukça modern bir mimari ile tasarlanmış bir yapı. farklı bşr atmosferde Manisa'nın kurtuluşunu izlemek istiyorsanız harika bir yer.
Manisa'nın kurtuluşuna kadar halkın çektiği ızdırap duygusunu hissettiren bir müze. Giriş ücretsiz.
1922 yılında, geri çekilen Yunan kuvvetlerinin planlı bir şekilde yaktığı Manisa şehri, 3 gün boyunca yandı. Müze ziyareti boyunca, hüznü, acıyı ve savaşın korkunç yüzünü görüyorsunuz. Yunan in yaptığı bu zalimligi her vatan evladının görmesi lazım... Müze ücretsiz.
Cidden güzel olmuş beklediğimden daha iyi (:
Manisa Kurtulus Muzesi. Giris ucretsiz. Acik alan gibi yeri. Saruhan Hotel'in karsisindadir. Birinci Dünya Savaşı sonrasında işgale adım adım yaklaşan Manisa’nın yaşadıkları; işgal kuvvetlerinin geri çekilirken şehri yakıp yıkmaları, Kurtuluş Mücadelesi ve Cumhuriyet’in şehri yeniden kurma çabası, bu mekânsal kurgu içinde biz ziyaretçilere aktarılmaktadır.
MANİSA KURTULUŞ MÜZESİ
2 Aralık 2025 Salı günü, temeli 2023 yılında atılan, 29 Ekim 2025 tarihinde Cumhuriyet Bayramı gibi anlamlı bir günde açılan Manisa Kurtuluş Müzesine gittim.
Ana kubbe dahil, görünen bütün bölümler yeşil dokuyla bezenmiş. Çalı formatında bitkiler, çiçekler ve çimenler müzeye doğallık vermiş. Yapımda kullanılan ana malzemelerden birisi olan ateş tuğlaları da bu görüntüyü zenginleştirmiş.
Yanındaki on-on beş katlı beton dağlarının arasında, tevazudan kaybolup, şehitlerinin ruhaniyetine gösterdiği saygıyla eğilip kendi dünyasına çekilerek, kubbeleriyle yerkabuğuna sımsıkı tutunan kutlu mekânın önündeyim şimdi!
Yay gibi gerilmiş beton kemerlerle tuğlaların, muazzam yükü omuzladığı devasa giriş bölümündeyim. Tam ortada set üzerinde bir Mehmet var! Beni o karşılıyor! Şanla şerefle verdiği mücadelenin gururunu taşıyor. Biraz yorgun ama mutlu… Biraz mahsun ama huzurlu… Sanki gözleri ufukları tarıyor… Ata’sından; “Ordular, ilk hedefiniz Akdeniz’dir, ileri!” komutu gelirse yerinden doğrulup fırlayacakmış gibi…
Müze bölümlerine açılan kapıları bulunduğu geniş avluya giden eğimli yoldan içeriye girerken, bizi bu atmosfere hazırlayan, duvara kazınmış veciz sözleri okuyorum:
“Bu müze, Manisa halkının Yunan işgali sırasında yaşadıklarını ve verdiği kurtuluş mücadelesini anlatmak amacıyla kurulmuştur.”
“Türk ordusunun yaklaştığını öğrenen işgal kuvvetleri geri çekilirken planlı bir şekilde yakıp yıkmıştır.”
“Bu müzede Manisa yangını, Spil Dağı’na sığınma, kurtuluş günü ve şehrin yeniden imarı anlatılmaktadır.”
Bu cümleleri meydana getiren harfler yaralı! Bazı uzuvları eksik… Bizim kullandığımız harflere, hecelere, kelime ve cümlelere benzemiyorlar! Bir taraflarını kaybetmişler…
Her bir harf “gazi” sanki… Yirmi dokuzunda da yürek sızısı ve bir yerlerinde şehit kanı var. Okumak için dikkat kesilip o boşlukları doldurmanız lâzım! Harflere yüklenen müthiş bir mana ve ince bir dokunuş var! Bizi, birazdan göreceklerimize, duyacaklarımıza, çıkacağımız hüzünlü seyahate hazırlıyor gibiler…
Gayet muhkem görünen beton giriş kapısından, loş hatta karanlık diyebileceğim koridora adımlarımı atmaya başlayınca zemindeki çakılları fark ediyorum, Beni yavaşlatıp; toprağı vatan yapanları, bağrında kefensiz yatanları, Kuvvacıları, duymaya başladığım telgraf seslerini anlamlandırmamı, az sonra göreceğim yanan, yakılan, yıkılan Manisa’yı düşünmemi istiyor. Ben, bu arzuya uyup yavaşlıyor, o zamana uzanıyorum. Manisa’nın kurtuluş mücadelesine dair bildiklerimi, okuduklarımı, dinlediklerimi tarih şeridindeki yerlerine sabitliyorum…
Başımın üstünde yüzlerce künye… Şehitlerimizin künyesi… Her bir şehit künyesine dokunup öperek, “Ben geldim! Aziz hatıranız önünde eğiliyorum. Şükran hislerimi anlatmak için kelime bulamıyorum… Size minnettarım!” demek istiyorum. Birkaç şehidimizin künyesini elime alıp dokunuyorum, ötelere sesleniyorum ve okuyorum:
“HASAN OĞLU MEHMET ALİ, SALİHLİ, 1303”
“ALİ OĞLU MEHMET, KULA, 1286”
…
Bu bölümde sergilenen görselleri, fotoğrafları, tarihi gelişmeleri anlatan bilgi notlarını okuyorum. Bir süre önce Cemil Altınbilek ve Celil Altınbilek kardeşlerin müzeye bağışladığı tüfek, tabanca ve palayı inceliyorum.
Manisalılar daha önce de bazı belge ve objeleri yetkililere teslim ettiler. Müzemizi zenginleştirmek hepimizin görevi.
Manisa Yangınının anlatıldığı bölümde, etkilenen bölgeleri gösteren (yanan yerler kırmızı renkle gösterilmiş) il haritası, yakılan yerlere ait sayısal bilgilerle, zarara uğrayanlara ait beyanname örnekleri bulunuyor.
Üç günlük (6-7-8 Eylül 1922) yangın altı asırlık imarı yok etti.
10.600 ev, 2.728 dükkân, 13 cami, 19 han, 2 hamam ve 3 fabrika olmak üzere
toplam 13.365 yapı yakıldı, yok edildi.
1 - 5 Arasında Puan Veriniz
Yorum
Lütfen yorumunuzu girin!