Carsu Türbesi

her adımda zamanın dışına taşan bu mekân, beni her ziyaretimde varoluşun temel sorularıyla yüzleşmeye zorluyor. burada, mekânın kendine özgü sessizliği ve dinginliği içinde, insan kendi benliğiyle baş başa kalıyor; ben dediğimiz şeyin sınırlarını, hayatın anlamını ve hakikatin doğasını yeniden düşünmeye başlıyor. bu yüzden burası, yalnızca bir yer değil; adeta içsel bir yolculuğun başlangıç noktası, insanın kendine döndüğü bir eşiktir. ölümle yüzleşmeden önce mutlaka görülmesi gereken, ruhu sarsarak dönüştüren nadir duraklardan biridir.

---

Kapidan iceri girdiginizde icinizi dusler sariyor. Adeta yalniz bir adamin dusleriymissiniz gibi hissediyorsunuz. Mistik.

---

Güzel

---

Nein, gib mir mein TUBITAK-Projekt zurück

---

İçerideki her bir koltuğun beş kişilik olması güzel fakat ortama girdiğiniz anda burnunuza gelen keskin big mac kokusu ziyaretinizi kısa kesmenize sebep oluyor. Ayrıca kapıdan içeri girdiğim gibi yetkililerin tübitak projemi elimden alması hoş değildi...

---

Burada büyük bir insanın yattığı söylentileri dolaşmakta Update: Türbeye gittim, türbe buram buram Big Mac kokuyordu. Yok abi ben bir daha gitmem

---

No te metas con mi tierra siz Türkler ne diyoor senyor "ateşi bol olsun"

---

İçerinin ambiyansı süperdi, görevli bize türbenin tarihçesiyle alakalı hikayeler anlattı ve çok ilgiliydi